PARKI I REZERWATY

Parki

   Magurski Park Narodowy - utworzony w 1995 r. obejmuje znaczn± czê¶æ obszaru ¼ród³owego Wis³oki tj. masyw Magury W±tkowskiej oraz fragment g³ównego grzbietu karpackiego przy granicy ze S³owacj±. Zajmuje obszar 19 961,92 ha, z czego 93% jego powierzchni zajmuj± lasy, pozosta³e 7% ³±ki, pastwiska i inne grunty niele¶ne. Na wygl±d krajobrazu parku wp³ywa g³ównie Wis³oka ze swoimi licznymi dop³ywami. Ta typowo górska rzeka tworzy malownicze prze³omy i zakola, czêsto zmieniaj±c kierunek, zazwyczaj po przyjêciu wiêkszego dop³ywu. W parku zwracaj± uwagê dobrze zachowane naturalne starodrzewy jod³owe i dominuj±ce bukowe, bogata fauna puszczañska, ciekawa flora, urozmaicone formy skalne zbudowane ze ska³ fliszowych p³aszczowiny Magurskiej oraz zabytki kultury ³emkowskiej.
   Szata ro¶linna ma znamiona obszaru przej¶ciowego miêdzy Karpatami Zachodnimi a Wschodnimi oraz wykazuje uk³ad piêtrowy. W piêtrze pogórza (do 530 m n.p.m.) zachowa³y siê fragmenty gr±du, olszynki karpackiej i olszynki bagiennej. W reglu dolnym (od 530 m n.p.m. po szczyty) przewa¿a ¿yzna buczyna karpacka. Znaczn± powierzchniê zajmuj± tak¿e bory jod³owe, ¶wierkowo-jod³owe oraz sosnowe sztucznego pochodzenia. Spotyka siê tak¿e jawor (w miejscach zacienionych i wilgotnych), oraz brzost, lipe, dzik± czere¶nie (trze¶nie). Ni¿sze partie lasów stanowi± gr±dy; grab jest tu g³ównym sk³adnikiem drzewostanu, buk wystêpuje w domieszce. W strukturze powierzchniowej lasów na uwagê zas³uguje ma³y udzia³ ¶wierka, co ¶wiadczy o du¿ej ich naturalno¶ci. Liczba gatunków ro¶lin naczyniowych potwierdzonych wynosi 400 a szacowana jest na oko³o 700. Wiosn±, gdy ¶wiat³o s³oneczne dociera do ¶ció³ki, mo¿emy spotkaæ wielobarwne ³any wiosennych kwiatów, n.p. fioletowy ¿ywiec gruczo³owaty, czerwono-niebiesko-fioletow± miodunkê, przebi¶niegi, pierwiosnki, szczyr trwa³y. Do charakterystycznych ro¶lin runa buczyny karpackiej nale¿± równie¿: kopytnik, miesiêcznica trwa³a (lunaria) o "pergaminowych" owocostanach oraz marzanka wonna. Na obrze¿ach lasów mo¿na spotkaæ goryczkê troje¶ciow±, która kwitnie pó¼nym latem i jesieni±, oraz lilie z³otog³ów. Wystêpuje tu du¿a liczba rzadkich ro¶lin, w tym 50 gatunków chronionych. W¶ród 43 gatunków objêtych ochron± ca³kowit± wystêpuj± tojady: dziubaty i mo³dawski, pokrzyk wilcza jagoda, mieczyk dachówkowzty, bu³awnik wielkokwiatowy, ¿³obik koralowy, go¼dzik kosmaty i wawrzynek wilcze³yko, a tak¿e koz³ek trójlistkowy, podrzeñ ¿ebrowiec, dziewiêæsi³ bez³odygowy, storczyki. Oprócz nich mo¿na tak¿e spotkaæ tojada wierzchowatego (silnie truj±cy), trawe kostrzewe górsk±, piêciornika omszonego, oraz ciep³olubne ro¶liny któe przywêdrowa³y z ciep³ego po³udnia: ró¿a francuska, kokoryczka wonna czy kocimiêtka lekarska.
   Na terenie MPN wystêpuje 137 gatunków ptaków ( wiele rzadkich i zagro¿onych gatunków, np: orze³ przedni, orlik krzykliwy i grubodzioby, puchacz i trzmielojad). Licznie wystêpuj± tak¿e: bocian czarny, puszczyk uralski i dziêcio³ bia³ogrzbiety. ¯yje tu ok. 35 gatunków ssaków, a w¶ród nich: nied¼wied¼ brunatny (stale zachodz±cy z terenów S³owacji i Bieszczad), wilk, ry¶, borsuk, kuna i wydra. W tutejszych wodach mo¿na spotkaæ: pstr±ga potokowego i g³owacza bia³op³etwego, oprócz tego wystêpuj± tu liczne gatunki p³azów i gadów (salamandra plamista, kumak górski, traszka, ¿mija zygzakowata, gniewosz plamisty, padalalec, jaszczurka zwinka i zaskroniec zwyczajny), oraz wiele rzadkich i zagro¿onych bezkrêgowców jak motyle: niepylak mnemozyna, pa¼ ¿eglarz, pa¼ królowej oraz chrz±szcze: nadobnica alpejska i koziróg bukowiec. Do osobliwo¶ci nale¿y wystêpowanie skalnika prozerpiny (gatunek po³udniowoeuropejski). Szacuje siê, ¿e na terenie parku wystêpuje oko³o 200 gatunków zwierz±t objêtych ¶cis³± ochron± gatunkow±.
   Na obszarze parku znajduj± siê rezerwat skalny Kornuty i pominik przyrody Diabli Kamieñ, oraz przebiega kilka szlaków turystycznych.

Dyrekcja MPN: 38-232 Krempna 59
Wiêcej informacji o MPN:
http://www.magurskipn.pl

Ja¶liski Park Krajobrazowy - powsta³ w 1992 r., le¿y w po³udniowo-wschodniej czê¶ci Beskidu Niskiego, wzd³u¿ granicy ze S³owacj±. Liczy 210 ha. Mieszaj± siê tu wp³ywy krain przyrodniczo-geograficznych Beskidów Zachodnich i Wschodnich, co znajduje odzwierciedlenie w wystêpuj±cej ro¶linno¶ci. Wystêpuj± tu gatunki typowe dla wiêkszo¶ci naszych Beskidów jak goryczki, tojady, sza³wie, dziewiêci³y. Mo¿na spotkaæ kilka ciep³olubnych gatunków z po³udnia, jak ró¿a francuska, kocimiêta naga, cebulica dwulistna czy k³okoczka po³udniowa. Osobliwo¶ci± parku s± unikatowe w Karpatach zbiorowiska jaworzyny górskiej - lasu, w którym dominuj± jawory i wi±zy, a w runie obficie wystêpuje bardzo rzadka paproæ - jêzycznik zwyczajny.

Rezerwaty

Cisy w nowej wsi - rezerwat le¶ny (1957 r., pow. 2 ha) po³o¿ony na po³udniowy-wschód od Dukli, (zachodnie zbocza Cergowej, wys. 430-470 m n.p.m.) Rezerwat obejmuje fragment lasu bukowo-jod³owego z domieszk± jaworu, dêbu i grabu z naturalnym stanowiskiem cisa pospolitego (44 szt. - g³ównie w formie drzewiastej, niektóre siêgaj± 3m). Runo le¶ne tworz± gatunki typowe dla zespo³ów buczyny karpackiej, a w¶ród nich ro¶liny chronione, jak np. lilia z³otog³ów i wawrzynek wilcze³yko.

Igie³ki - rezerwat le¶ny (1989 r., pow. 28 ha) po³o¿ony w Beskidzie Dukielskim (wie¶ Mszana), chroni±cy naturalne stanowiska cisa pospolitego (149 szt. - najokazalszy egzemplarz ma 6 m wysoko¶ci) usytowane w naturalnym drzewostanie jod³owo-bukowym w wieku 70-100 lat. W rezerwacie znajduj± siê 63 gatunki ro¶lin naczyniowych (w tym 16 gatunków drzewiastych i krzewiastych).

Jelenia Góra - rezerwat le¶ny (pow. 13 ha) po³o¿ony na pó³noc od Szymbarku na zboczu Jeleniej Góry. Fragment lasu jaworowego ze stanowiskiem paproci jêzycznika zwyczajnego. Na terenie rezerwtu znajduje siê jezioro osuwiskowe - Beskidzkie Morskie Oko. Doj¶cie zielonym szlakiem z Szymbarku.

Kornuty - rezerwat geologiczny (pow. 12 ha) po³o¿ony w pa¶mie Magury W±tkowskiej ko³o Bartnego. Obejmuje fragment starego jod³owo-bukowego lasu, w¶ród którego wznosz± siê olbrzymie ska³y (czê¶æ p³askowiny magurskiej) siêgaj±ce wysoko¶ci 20 m i le¿± porozrzucane p³yty, g³azy i bloki skalne. To ogromne rumowisko zbudowane z twardych gruboziarnistych piaskowców magurskich powsta³o wskutek wielkiego osuwiska. W obrêbie rezerwatu ciekawe ¶rodowisko ro¶linne z bogat± faun± owadzi±. Zachowa³ siê tu reliktowy krzew kosodrzewiny. W¶ród ska³ Kornutów i wystêpuj±cych tu rzekomo jaskiñ kr±¿± liczne legendy i podania.
Doj¶cie: od wsi Bartne bez znaków 1,5 godz., od Folusza znaki ¿ó³te i zielone - 2,30 godz.

Modrzyna - rezerwat le¶ny (1953 r., pow. 18 ha) po³o¿ony nieco na zachód od miejscowo¶ci Barwinek obejmuj±cy fragment lasu z du¿ym naturalnym skupiskiem modrzewia polskiego (wraz z jod³±). Wystêpuj±ce tu modrzewie maj± ok. 200 lat (550 sztuk). W runie le¶nym charakterystyczne dla lasu górskiego ro¶liny, jak gajowiec z³oty, kopytnik pospolity, ¿onkil zwyczajny i fio³ek le¶ny.

Okopy konfederackie - rezerwat krajobrazowy (pow. 2,6 ha) po³o¿ony w granicznym pa¶mie Beskidu Niskiego, na wschód od miejscowo¶ci Muszynka. Ochron± objêto teren z dobrze zachowanymi obwarowaniami (wa³y i fosy) obozu konfederatów barskich z drugiej po³. XVIII w. w celu zachowania ich jako pami±tki historycznej.

Prze³om Jasio³ki - rezerwat krajobrazowy i le¶ny (1976 r., pow. 123 ha) na wschód od Tylawy (wie¶ Daliowa). Ochronie podlega prze³omowy odcinek rzeki Jasio³ki poro¶niêty pierwotnym lasem ci±gn±cy siê pomiêdzy wzniesieniami Ostrej i Piotrusia. Wystêpuje tu dobrze zachowany drzewostan w klasycznym uk³adzie piêtrowym (olsza szara na dnie doliny, gr±d z domieszk± grabu w ni¿szych partiach zbocza i buczyna karpacka w wy¿szych partiach). Ro¶nie tu 272 gatunki ro¶lin naczyniowych, a w¶ród nich wiele gatunków chronionych - np. smotrawa okaza³a, tojad wiechowaty, obrazki plamiste, kruszczyk szerokolistny, lilia z³otog³ów.

Rezerwat Tysi±clecia na Cergowej Górze - rezerwat krajobrazowy (1963 r., pow. 64 ha) po³o¿ony w miejscowa¶ci Jasionka na p³d.-wsch. od Dukli obejmuje fragment naturalnego lasu mieszanego porastaj±cego wierzcho³ek i pó³nocne stoki góry Cergowej (716 m n.p.m.). Ochronie podlega wielogatunkowy las jod³owo-bukowy z ciekawym zespo³em ro¶lin i stanowiskiem cisów. Wystêpuje te¿ zbiorowisko olszynki karpackiej i jaworzyny górskiej oraz ponad 100 krzewów cisa. Ozdob± bogatej flory s± stanowiska rzadkich ro¶lin, m.in. k³okoczki po³udniowej (krzew terenów ciep³ych), jêzycznika zwyczajnego (rzadka paproæ), czosnku nied¼wiedziego, kruszczyka szerokolistnego. Ro¶nie tu 100 gatunków grzybów (tak¿e rzadkich). Pod szczytem Cergowej wyp³ywa ¼róde³ko, na którym wybudowano kapliczkê zwi±zan± z kultem ¶w. Jana z Dukli. Wystêpuj± tu tak¿e naturalne formy geologiczne (jaskinie, skalne wychodnie piaskowców kro¶nieñskich, zsuwy i obrywy).

Wadernik - rezerwat le¶ny (1989 r., pow. 11 ha) po³o¿ony w pobli¿u miejscowo¶ci Ropianka ko³o Dukli, obejmuj±cy fragment lasu jod³owo-bukowego z najwiêkszym w Beskidzie Niskim naturalnym stanowiskiem cisa pospolitego (214 szt. najwy¿sze ok. 5 m). W¶ród 64 gatunków ro¶lin naczyniowych wystêpuje kilka gatunków chronionych np: storczyk szerokolistny i mêski, podkolan bia³y, wawrzynek wilcze³yko, pierwiosnka i kopytnik pospolity.

¬ródliska Jasio³ki jest najwiêkszym rezerwatem w polskich Karpatach (1994 r., 1585 ha). Na jego terenie znajduj± siê liczne starodrzewia i zespo³y ³±kowo-pastwiskowe.











¼ród³a:
- mapa turystyczna "Beskid Niski i Pogórze" wydana przez PPWK im. Eugeniusza Romera S.A. Warszawa-Wroc³aw, wydanie szóste (materia³y czê¶i tuystycznej - Stanis³aw K³os)
- strony Magurskiego Parku Narodowego (materia³y Dyrekcji Magurskiego Parku Narodowego, prof. Stefana Michalika )
- w³asne
- internet

dodaj do ulubionychemail do autora pocz±tek strony